Si... sei que non debería tanto esto como outras tantas cousas... pero aburrome... aburrome de pensar... sen poder actuar... de seguir esta rutina que nos ataca e á que nos temos que enfrentar día a día... pero tarde ou temprano, todo vai cambiar... seino... sei que dentro de pouco xa nada será igual...
...mais doe...
doe saber que todo isto se vai esfumar e quedará sempre no recordo... nos nosos recordos, nos meus dos que tantos formades parte.... din que coñezo demariada xente... demasiada xente... pero cada unha aportou tanto... que non se mide nin se compra....tanta xente da que todos debemos aprender o longo da vida....
.... por iso GRAZAS... a toda a xente que camiña comigo da man... facendo a viaxe máis amena....máis paseo....
GRAZAS... por enriquecerme como persoa.... por darme tanto... por facerme rir... por facerme chorar... saltar... brincar... sentir... crer na maxia...
Ai tantas que estaredes sempre no meu recordo que para nomearvos non teria capacidade suficiente todo o blogger...
...mais doe....
...pero a dor recordanos día a día que estamos vivos...
e q ai mais bonito que a vida e saber valorala??
1 comentarios:
pensar?
deixate de pensar tanto...o q contan son os actos...ACTÚA!
as lagrimas mais amargas q se derramaran nas nosas tumbas...serán as das palabras non ditas...e as das obras inacabadas...
asi q con dous juevasos e xa sbes q contes con esta ovella morenota cando o precises!
un muá!
Publicar un comentario en la entrada