Con uñas e dentes...

para min.... mostra o valor co que temos que facer fronte a circunstancias da vida (si, o gato tamen...) cando nos sentimos sos, e indefensos, cando non sabemos a quen acudir, e cando aparecen ai os verdadeiros amigos e a xente que de verda nos quere... que soe ser pouca en realidade... ainda que pareza o contrario...
pero ese non é o tema... ás veces e en circunstancias críticas sacamos do noso interior un valor e unha entereza da que ata nós mesms nos asombramos, que nos axudan a saltar obstaculos e seguir o noso camiño con máis experiencia e madurez...porque realmente seguimos sendo animais sociables... pero animais que loitan pola sua supervivencia custe o q custe e doialle a quen lle doia...

a natureza seguenos chamando....