Vacío

Frío...
Dor...
Soidade...
Vacío...

Sensacións comúns neste lugar,
desde que te fuches xa nada é o mesmo,
recordo con ledicia os momentos en que conversabamos,
esas confesións debaixo da nosa árbore,

eses rios de caricias de benvida...

So ti,

so ti me traes felicidade,

so o teu sorriso me calma,

so por ti morreria sen dudalo...

Pero xa non estás

e eu quedei soa

perdida no vento...

Esperando impaciente que chegue o día

no que nos volvamos atopar

como antes na nosa árbore.