Descansa en paz...
Faino porque sabes que é o castigo máis leve que mereces...
Faino para facerme un favor...
Deixa XA de existir!
Se así o único que consegues e que día a día te odie máis e máis...
e facerme máis e máis dano...
Pódoche culpar de xogar con vidas alleas...
Pódoche culpar de crerte con dereito a facelo,
e culpoche con tesón de haber xogado ca miña
Por eso me levanto e grito;
Ti comigo XA non xogas máis!
Cresme indefensa...
cresme débil...
Pero sobrevivín e sobrevivo sen ti!
Crecín sen ti!
e os meus fillos crecerán sen ti!
porque a partires de agora vas ser o que sempre debiches haber sido...
un recordo olvidado nunha morea de albums de fotos polvorentas...
Un recordo pasado,
porque xa nada do que fagas coa túa vida me vai afectar,
porque hoxe aprendín que cos mortos non se xoga...
e ti xa levabas anos morto.
Por eso so che digo que,
o máis leve dos castigos pra ti é a morte!
Así que descansa en paz!
Faino porque sabes que é o castigo máis leve que mereces...
Faino para facerme un favor...
Deixa XA de existir!
Se así o único que consegues e que día a día te odie máis e máis...
e facerme máis e máis dano...
Pódoche culpar de xogar con vidas alleas...
Pódoche culpar de crerte con dereito a facelo,
e culpoche con tesón de haber xogado ca miña
Por eso me levanto e grito;
Ti comigo XA non xogas máis!
Cresme indefensa...
cresme débil...
Pero sobrevivín e sobrevivo sen ti!
Crecín sen ti!
e os meus fillos crecerán sen ti!
porque a partires de agora vas ser o que sempre debiches haber sido...
un recordo olvidado nunha morea de albums de fotos polvorentas...
Un recordo pasado,
porque xa nada do que fagas coa túa vida me vai afectar,
porque hoxe aprendín que cos mortos non se xoga...
e ti xa levabas anos morto.
Por eso so che digo que,
o máis leve dos castigos pra ti é a morte!
Así que descansa en paz!
